14 yaşında babasız kalınca iğne ipliğe sığındı

Sakarya’da yaşayan ve henüz 14 yaşındayken babasını kaybeden ve ailesine destek olmak amacıyla zanaat öğrenmeye karar veren 48 yaşındaki kadın, bir komşusunun vesilesiyle adım attığı gelinlik imalatında 34 yılı geride bıraktı. Meslek hayatı boyunca binlerce genç kızın hayalini dikerek hayatını idame ettiren zanaatkar, yaz sezonunun gelmesiyle birlikte yoğunlaşan siparişleri yetiştirmek için gece gündüz dikiş makinesinin başında ter döküyor.

Küçük yaşta yaşadığı büyük kaybın ardından hayata tutunabilmek için bir meslek sahibi olması gerektiğini anlayan Didem Küçükönder, komşusunun yardımıyla öğrenmeye başladığı mesleği ile 34 yıldır geçimin sağlıyor. Kadınların en mutlu günlerinde giydikleri gelinlikleri özenle dikerek neşelerine neşe katan Küçükönder, mesleğin zorluklarından, çırak bulamayışından, genç kızların gelinliklerine verdiği önemden ve gelinlik fiyatlarından bahsetti.

"Eskiden çoğu iş el işçiliği ve emeğiydi, daha farklıydı"

Teknolojinin gelişmesiyle mesleğin icra ediliş biçiminin de değiştiğini belirten Küçükönder, "14 yaşında babamın vefatından sonra başladım. Meslek sahibi olmam gerektiğini düşündüm. Elimde buna yatkındı. Bir komşumuzun sayesinde başladım. 34 yıldır onun sayesinde ekmek yiyorum. Ben ilk başladığımda ütüden tutun terasına kadar her şey çok zordu. Dantel dediğimiz işleri tek tek ellerimizle işlerdik. Şu anda her şey hazır geliyor, hazır olarak monte ediyoruz. Şimdi işler daha zevkli, güzel ve düzgün. Eskiden çoğu iş el işçiliği ve emeğiydi, daha farklıydı. Bir gelinliğin en zor kısmı korse kısmıdır. Üst beden kısmını tamamen müşterinin ölçüsüne has yapıyoruz" şeklinde konuştu.