TDED Erzurum Şube Başkanı Murat Ertaş’tan Vali Baruş’a Erzurum Marşı çağrısı

Başkan Ertaş açıklamalarına şöyle devam etti: "19. asrın başından itibaren İran tehdidi, Rus işgalleri ve işgal girişimleriyle her daim karşı karşıya kalan Erzurumluda, merkezden uzaklığı nedeniyle ‘kendi başınalık, bıçkınlık, yiğitlik, serdengeçtilik, kabadayılık’ gibi özellikler güçlü bir şekilde kendisini gösterir. Bu haldir ki hem 93 Harbi’nde hem Birinci Cihan Harbi’nde Erzurum halkı dünya tarihinde çok nadir görüleceği üzere Türk ordusunun yanında dönemin en güçlü ordusuyla dişe diş savaşmıştır. 9 Kasım 1877’de Nenehatun’un destanlaştığı Aziziye Zaferi ile Türk ordusu sağ salim Sivas’a çekilsin diye Rus ordusunu oyalamak için Şubat 1916’da 3 bin metre rakımdaki dağlarda, başta henüz askerlik çağı gelmemiş çocuklar olmak üzere 3 bin sivilin şehit düştüğü Kargapazarı Muharebesi’ni unutmamak gerekir. Erzurum Kongresi’ni yaparak Sivas ile beraber ‘Cumhuriyet’i kuran şehir’ ünvanını ziyadesiyle hak eden Erzurum, bu kendi başınalık sayesinde savaş yıllarında kendi milli marşını yazıp okullarda ve törenlerde okumuştur. Mehmet Âkif Ersoy’un kaleme aldığı İstiklâl Marşı 12 Mart 1921’de mecliste kabul edilene kadar söylenen bu marş, Müştak Sıdkı Dursunoğlu’nun (1891-1975) yazdığı marştır. Görüldüğü üzere millî mücadelede Erzurum ‘ilk sesi haykıran’, ‘vatanı kurtaran’ düzenli ordu ve hayatî öneme sahip kongreyi düzenleyen şehirdir. Bu şan ve yücelik Erzurum için bir gururdur. Müştak Sıdkı’nın ‘Erzurum Marşı’nı da zaten Erzurum Kongresi’nin ardından Erzurumlular, millî marş olarak benimsemişlerdir. Bu marş düşmanı, vatanı, milleti ve neticede dadaşlarıyla Erzurum’u tanımlamış; marşta bir millet, vatan ve şehir; döngüsel zaman ilişkisi içinde şanlı geçmiş, acılarla yoğrulan bugün ve ümitle mücadelesi verilen yarınıyla ele alınmıştır. O devirdeki Erzurum halkı, ulusal ve uluslararası alanda en başta bu marşla kendisini ifade etmiş, marş dadaşların ruh planında güç ve kuvvet iksiri olmuştur. Şehir hafızasında marşın okunduğu en önemli tarihî an, 3 Temmuz 1919’da Mustafa Kemal Paşa’nın Erzurum’a gelişi sırasında, Albayrak Okulu öğrencileri tarafından Paşa’nın huzurunda, Köşk’ün bahçesinde okunmasıdır."